In januari werden in de Westerhout 2 presentaties gegeven over onze projecten in Tanzania. In dit Alkmaarse verpleeg- en verzorgingshuis wordt met enige regelmaat gecollecteerd voor de projecten van onze stichting.

In februari maakten we een nieuwsbrief voor de leerlingen van het PCC en hun sponsors. Op de 17e vond meteen al de eerste activiteit plaats: de leerlingen van de examenklassen van het PCC-Lyceum hielden met hun leraren een 24 uur durende, non stop volleybalmarathon. Het werd een ware happening met een recordopbrengst van € 3915,-

*

*

 

Ook in februari kregen we van Opitec gratis een flinke partij figuurzaagjes. In de container met hulpgoederen die we vorig jaar in Njombe hadden afgeleverd zaten namelijk tientallen figuurzaag-beugels, maar ter plaatse bleken geen bijpassende zaagjes verkrijgbaar en expat Dinie Nijssen ging een figuurzaagproject opzetten. We zijn dus erg blij met de gift en nemen de zaagjes mee naar Tanzania, waar onmiddellijk met de lessen wordt begonnen.

 

 

Op 26 februari vertrokken Ans en Ton Teunissen voor een extra bezoek van 2 weken aan Tanzania. Dit was noodzakelijk geworden omdat de hulpgoederen uit de container door de vertraging bij het transport van Dar es Salaam naar Njombe in december vorig jaar in grote wanorde  waren achtergelaten en omdat ons was verteld dat er een stelling met naaimachines was omgevallen. Gelukkig bleek de schade erg mee te vallen. Een docent van het Nazareth Centrum had ze bijna allemaal weer werkend kunnen maken. Met de breimachines was helaas wel het een en ander misgegaan: bij de uitgifte er van waren er heel wat uit de zorgvuldig samengestelde verpakkingen gehaald waardoor er kennelijk onderdelen waren verwisseld. We troffen zodoende her en der teleurgestelde gebruikers aan die hun machine niet konden gebruiken omdat er een of ander onderdeel niet paste. We gaan natuurlijk proberen dat op te lossen.

 

 

Op 1 maart was ons bestuurslid Joke Cops bij de Christelijke Basis School De Korenaar in Oostzaan om in de drie groepen 5/6 iets te vertellen over een splinternieuwe basisschool in Tanzania. Ze vertelde over de omstandigheden waaronder de kinderen in het binnenland van Tanzania leven en over de verschillen tussen hun scholen daar en die bij ons in Nederland. Goede sanitaire voorzieningen bijvoorbeeld, zijn helemaal niet zo vanzelfsprekend als op een Nederlandse school. En omdat veel kinderen daar, thuis amper voldoende te eten krijgen, wordt er bij de nieuwe school iedere dag voor alle kinderen een warme maaltijd klaargemaakt. De Korenaartjes waren zo onder de indruk van het verhaal van Joke en van de meegebrachte foto’s en materialen, dat ze direct met allerlei ideeën kwamen om hun leeftijdgenootjes in Tanzania op de een of andere manier te ondersteunen. Er werd hard gewerkt aan de voorbereidingen voor een projectavond die in april gehouden zou worden.

Begin maart brachten we een bezoek aan Amani waar op dat moment niet aan de slaapzalen voor de Mundindi Secondary School werd gewerkt. Het is immers oogsttijd en de ouders van de leerlingen hebben het allemaal heel erg druk op hun landjes. Daardoor hadden we tijd om een paar lessen in de school bij te wonen. Zo stond daar bijvoorbeeld Benjamin Mhada, één van de door ons gesteunde studenten, voor een klas met meer dan 70 leerlingen Engelse les te geven. Hij studeert volgend jaar af aan de University in Dodoma en we hopen, samen met de directeur,  dat hij daarna voor “onze” school zal kiezen. Hij blijkt namelijk een enthousiast docent te zijn. We maken ook veel foto’s voor de website en video-opnamen om de sponsoren van het project, de leerlingen het Petrus Canisius College in Nederland, straks te kunnen informeren over de vorderingen in Tanzania.

Van het ingenieursbureau Nebest Koning & Bienfait uit Mijdrecht  hadden we een Schmidthammer  meegekregen naar Tanzania om de vorig jaar door SHIPO gemaakte stenen op hardheid te kunnen testen. Die stenen zijn gemaakt van plaatselijke rode aarde (gratis!) en een zo gering mogelijke hoeveelheid (dure) cement. Deze zogenaamde Interlocking Bricks worden gemaakt met een handbediende pers en als dat zorgvuldig gebeurt kunnen ze na verharding los gestapeld worden tot een eenvoudig bouwwerk. Als een soort Lego passen ze in elkaar en is er geen mortel nodig. Als het gebouwtje dan later veranderd moet worden of verplaatst, kun je de stenen zo weer hergebruiken. Bij SHIPO hebben we er bijvoorbeeld een latrine-huisje mee gebouwd en als over een paar jaar de latrine-put vol is, kunnen ze op een andere plek met dezelfde materialen een nieuwe latrine bouwen. De volle kuil wordt dan afgedekt met een laagje grond waarin bijvoorbeeld een bananenplant gepoot kan worden: een mooi voorbeeld van recycling!

We gingen ook op bezoek bij het Nazareth Centrum. De oprichter en directeur, father Chaula, liet ons trots de vele activiteiten in het centrum zien. Er wordt beroepsopleiding gegeven aan jongeren, veelal weeskinderen die vaak kansloos zijn. Ze leren naaien, timmeren of informatica. De naaiopleiding bijvoorbeeld, duurt 3 jaar en aan de kleding die ze maken kun je zien dat ze na afloop van de opleiding een goede kans maken om in hun eigen bestaan te voorzien. Het centrum heeft van Karibu-Tanzania een 40-tal naaimachines gekregen en een paar daarvan staan in het praktijklokaal tussen de Chinese barrels die er al waren. De meeste van onze machines zijn echter bestemd voor de meisjes die hun opleiding met goed gevolg afsluiten. Zo kunnen ze daarmee in hun dorp een eigen bedrijfje starten. We waren heel verrast toen bleek dat de staf van de school, speciaal voor ons, een groot feest had georganiseerd, compleet met zang en dans door leerlingen en docenten, zelfgemaakte cadeaus en een uitgebreid diner voor allemaal.

Met Mgr. Alfred Maluma, de bisschop van Njombe, bezochten we een paar dagen later de Polytechnische school in Mfereke, een dorpje in de buurt van Njombe. Er staan een paar nieuwe, mooie gebouwen, maar er is er helaas maar eentje van in gebruik: daar wordt in drie dagdelen computerles gegeven en de cursisten uit de stad worden gehaald en gebracht met een eigen schoolbusje. Er staan voldoende PC’s en laptops en voorin het lokaal hangt een groot scherm waarop de docent zijn instructies kan laten zien. Een van de andere gebouwen staat vol met de meest prachtige houtbewerkingsmachines. Gekregen uit Italië. Maar omdat er geen leraar te vinden is kan de opleiding tot timmerman nog niet van start gaan. Weer een ander gebouw is bestemd voor een opleiding voor automonteurs, waarvoor de bisschop een deel van het gereedschap uit Nederland heel goed kan gebruiken. Vooral de vrachtwagenmotoren, die we kregen van het Kennemer College in Heemskerk, zullen erg welkom zijn! Maar ook hier geldt: waar haal je goede leerkrachten vandaan?

Met Laban Kaduma, een van de projectleiders van SHIPO, gaan we naar Itulahumba, een dorp in de buurt van Makambako. Daar heeft SHIPO, in het kader van het TAZAMO programma geholpen bij het boren van een bron en het installeren van een touwpomp. Bij de pomp is een kleine betonnen silo gebouwd waar het opgepompte water in kan worden opgeslagen. Van heinde en verre komen daar de vrouwen water halen om thuis te koken of de was te doen. Het water wordt echter ook ter plaatse gebruikt om een paar proefveldjes met mais te bevloeien. ADDA, een Deense NGO met een vestiging in het kantoorgebouw van SHIPO, helpt namelijk de Tanzaniaanse organisatie NADO bij het opzetten en onderhouden van kleinschalige agrarische opleidingen. Dorpelingen, die bijna allemaal een eigen stukje land bewerken, leren zo hun oogst te verbeteren. Verschillende soorten bemesting worden uitgeprobeerd en zo wordt zelf ervaren dat goedkope organische mest, mits slim gebruikt, wel eens beter kan zijn dan de dure kunstmest die door grote multinationals wordt gepromoot. Thuis in Njombe heeft Laban zelf ook een touwpomp geïnstalleerd. Daar kunnen omwonenden voor 50 Tsh (2½ eurocent) een emmer  schoon en veilig water komen tappen.

De touwpompen worden in opdracht van SHIPO gemaakt door Kisangani. Ook weer een 100% Tanzaniaanse NGO in Njombe, gerund door Robin. In de smederij maken ze, naast de vele touwpompen voor SHIPO, op een ongelofelijk primitieve manier allerlei kleine constructies, gereedschappen, kacheltjes,  kooktoestellen, enz. De werknemers zijn allemaal in opleiding en leren zo al doende een vak om later eventueel zelf een bedrijfje te kunnen starten. Kisangani is heel erg blij met de spullen die van het Kennemer College uit Heemskerk komen: echte laskappen, -schorten en -handschoenen, veiligheidsbrillen, bikhamers, vijlen, enzovoorts. Als dank krijgt Ton een mooie panga, gemaakt uit een stuk metaal en voorzien van een heft van autobandenrubber. Een panga is zo ongeveer het belangrijkste stuk gereedschap voor een Afrikaanse boer: een groot scherp geslepen mes, waarmee je bijna alles kunt doen.

 

 

Aan het eind van ons verblijf  bij SHIPO gaan we natuurlijk ook nog een dagje naar de Christiaan Stiemer Shule in Malombwe. Er zijn inmiddels 187 leerlingen ingeschreven en, na ons aandringen vorig jaar, zijn er nu intussen zes leraren! We bekijken de vorderingen op de bouw en dat valt helaas wat tegen. Het derde schoolblok is weliswaar in gebruik genomen, zodat er nu zes leslokalen beschikbaar zijn, maar van de rest van het project is nog maar bitter weinig te zien. Klaslokalen voor de basisschool zijn er wel genoeg, want de leerlingen van de 1e en de 2e klas krijgen beurtelings ‘s morgens en ‘s middags les.

 

Er is een vergadering van de dorpsraad van Malombwe waarin besloten moet worden hoe we verder gaan. Welk gebouw pakken we het eerste aan? Uiteindelijk vindt men dat woningen voor de leraren het belangrijkste zijn. Immers als die er zijn, is de kans dat er voldoende leraren komen ook groter en de praktijk leert dat een leraar extra gemotiveerd is als hij of zij in een mooi huis woont. Na de woningen wordt de kleuterschool (kindergarten) aangepakt en de keuken met eetzaal is als laatste aan de beurt.

 

 

Het zal trouwens flink aanpakken worden om dat allemaal voor juli nog klaar te krijgen: dat is namelijk de einddatum voor onze subsidiegever NCDO. Maar we gaan natuurlijk wel proberen om enig uitstel te krijgen. We horen trouwens dat Malombwe, tot voor kort een subdorp van Lyamkena, gepromoveerd is tot zelfstandig dorp, met een eigen Chairman en een officiële Executive Officer (secretaris). Dat blijkt het directe gevolg te zijn van de nieuwe Primary School en haar goede prestaties: ze zijn namelijk nu al de beste van de hele Ward!

 

Eind maart sloot Karibu-Tanzania zich aan bij het Platform Heiloo Wereldwijd, een overkoepeling van Heilooër goededoelenorganisaties die zich onder meer inzetten voor het realiseren van de millenniumdoelen.

 

In april vond op de vrijdag voor Pasen de jaarlijkse actiedag van het PCC plaats. Op de 5 vestigingen van deze school werden weer allerlei activiteiten georganiseerd ten bate van de bouw van slaapzalen voor de Mundindi Secondary School in Amani, Tanzania. Eén van de leerlingen van het Lyceum, Zeger Wever, had zelfs zijn mooie krullebol beschikbaar gesteld voor het goede doel. Het leverde hem, maar liefst ruim € 420,- op. En door de premie van Wilde Ganzen komt dit resultaat zelfs uit op bijna € 630,-! Onder luid applaus van zijn medeleerlingen werd hij onmiddellijk na de actie door één van de leraren kaalgeknipt!

 

no images were found

Op 20 april waren de leerlingen van De Korenaar klaar met de voorbereidingen van de projectavond Tanzania. Verdeeld over 3 klaslokalen en de aula van hun school in Oostzaan konden de ouders en veel andere belangstellenden tegen een kleine vergoeding genieten van zelfgemaakte Afrikaanse hapjes, Afrikaanse dans, Afrikaanse kunst, sieraden en nog veel meer. Er was zelfs een powerpointpresentatie en een demonstratie van een waterfilter waarmee je drinkwater kunt maken van vuil water uit de sloot! De opbrengst van de actie was maar liefst € 475,- en bij de overhandiging van dit bedrag aan Joke kregen de kinderen een prachtig boek over Afrika.

Op zaterdag 7 mei organiseerde Heiloo Wereldwijd een Millenniumdag bij het winkelcentrum ‘t Loo in Heiloo. Karibu-Tanzania was aanwezig met een stand waar waterfilters werden verkocht onder de formule “een halen twee betalen”. Kopers kregen één filter mee naar huis en het tweede filter wordt in Tanzania beschikbaar gesteld aan een gezin dat het zelf niet helemaal kan betalen. De praktijk heeft in Afrika geleerd dat gebruik van zo’n filter de kans op het krijgen van diarree met meer dan 50% vermindert waardoor het sterftecijfer door deze aandoening drastisch omlaag gaat. Overigens worden worden deze filters ook in Europa met succes door kampeerders en reizigers gebruikt om twijfelachtig water te behandelen.

Op 29 juni namen we samen met Walter Mgina de cheque van het PCC in ontvangst. Dit keer op de PCC-vestiging in Bergen (NH). In totaal hebben de leerlingen van de vijf PCC-scholen dit jaar het enorme bedrag van € 29.708,09 bijeengebracht.

Geweldig! Het geld gaat naar Wilde Ganzen die het verhoogt met een premie van 55% en doorstuurt naar SHIPO, onze partnerorganisatie in Tanzania. Zij zorgen voor de aankoop van de materialen die de inwoners van de dorpen Mundindi, Njelela en Amani zelf niet kunnen betalen, maar wel nodig hebben voor de bouw van een logiesgebouw voor de meisjes-leerlingen van de Mundindi Secondary School in Amani.

In juli kregen we, naar aanleiding van een advertentie die we op Marktplaats hebben gezet gratis twee mooie laptops aangeboden. Die gaan in oktober mee naar Tanzania, voor gebruik op een van “onze” scholen, of voor een van onze studenten. We kunnen nog meer laptops gebruiken, dus als u nog ergens een overtollig exemplaar heeft liggen: heel graag!

Eind oktober reisden Ans en Ton voor de tweede maal dit jaar naar SHIPO. Dit keer gingen ook Joke Cops en twee van haar familieleden mee, om de officiële handover van de Christiaan Stiemer Shule aan de dorpsraad bij te wonen. Op de heenweg in het bloedhete Dar es Salaam kochten we  in de stafkaartenwinkel landkaarten van Amani en Malombwe, om meer aan de weet te komen over de terreinen van beide scholen. Ook bezochten we US Aid in de Amerikaanse ambassade om daar uit te zoeken waarom de solarinstallatie in de eerstehulppost van Miva (nog) niet werkt.

In Njombe golden onze eerste bezoeken het Nazareth Centrum om te zien hoe er met de naaimachines werd gewerkt (links) en later ook het doveninstituut Viziwi (rechts). Ook daar was men erg blij met de Nederlandse machines die volop in bedrijf bleken te zijn. Viziwi is een door de Finnen opgerichte basisschool voor doofstomme kinderen die daar intern verblijven en alleen tijdens de vakanties naar hun dorp teruggaan. Sinds een paar jaar verzorgt het instituut aansluitend op het basisonderwijs ook een vakopleiding, zodat de kinderen als zij daarna terugkomen in hun dorp, daar ook iets betekenen en niet op een zijspoor belanden. Voor die praktijkopleiding waren onze naaimachines bestemd en ook hier wordt bekeken of de leerlingen na afloop van de cursus een machine mee naar huis kunnen krijgen.

1 november was voor Malombwe een belangrijke dag: de handover van de Christian Stiemer Shule aan de dorpelingen!  De schoolgebouwen worden vandaag officieel eigendom van het dorp zelf en dat wordt uitbundig gevierd. Natuurlijk waren de leraren, de leerlingen met hun ouders en bijna alle andere dorpelingen aanwezig, net als vertegenwoordigers van het onderwijsbureau uit de hoofdstad Makambako. Onze hoofdsponsor werd in het zonnetje gezet en overladen met cadeaus die bijna allemaal zelf gemaakt waren. Ook voor John Mgomba, een van de oudste dorpsbewoners, werd veel waardering uitgesproken: hij is namelijk degene die de bouwgrond voor de school gratis ter beschikking stelde! Net als Joke kreeg ook hij een fraai kleed omgehangen. Na alle redevoeringen en toespraken werd het derde lesgebouw officieel in gebruik genomen door het doorknippen van een lint.

Na de officiële handelingen delen de dames cadeautjes uit aan de kinderen en krijgen we een warme lunch aangeboden. Die wordt door moeders en leerlingen bereid in de openluchtkeuken naast de school. Achter een provisorische schutting van rietbossen zijn een paar stookplaatsen ingericht waar, onder kookpotten, houtvuurtjes branden tussen een paar grote stenen. Aan het bouwen van een echte keuken, met eetgelegenheid voor de leerlingen, zoals oorspronkelijk wel in deze 2e fase was opgenomen, is men helaas niet toegekomen. En de vraag is of dat ooit nog zal gebeuren omdat het project dit jaar definitief moet worden afgesloten. Subsidiegever NCDO moet namelijk haar uitvoeringstaak van onze regering beëindigen, direct gevolg van de bezuinigingsoperaties. De dorpsgemeenschap van Malombwe wil echter die keuken toch wel heel graag realiseren, maar het probleem is dat Malombwe nauwelijks 200 gezinnen telt en dan wordt het erg lastig om dat, met zo weinig mensen in zo’n betrekkelijk korte tijd voor elkaar te krijgen.

De “twee-onder-een-kap” woning voor twee leraren is wel klaar en de dorpsraad gaat binnenkort vergaderen over de toewijzing. Eén van de leraren woont nu in het huis van directeur Makao omdat die momenteel in Dar es Salaam verblijft voor een aanvullende opleiding. Niemand weet hoe lang dat gaat duren en voorlopig neemt een van de andere leraren, Scholastika Kipambe, waar. Geen van de leraren blijkt met een computer overweg te kunnen en omdat er ook geen elektriciteit aanwezig is besluiten we om de minilaptop, die we voor de school mee hadden genomen, nog maar niet hier achter te laten. Aansluiting op het openbare elektriciteitsnetwerk zit er sowieso niet in: de dichtstbijzijnde kabel hangt bij de hoofdweg, op 6 kilometer afstand! Dus we gaan in Njombe kijken of er iets is te regelen met zonnepanelen en dat lijkt zowaar te lukken: Kinyunyu Solar Specialist maakt een offerte voor de plaatsing van een zonnepaneel op het schooldak, een accu, verlichting in twee van de leslokalen en ook een lamp in de directeurskamer. Het werk wordt hem opgedragen onder voorwaarde dat alles deze week nog wordt opgeleverd. Mister Kinyunyu gaat deze uitdaging aan en als we een paar dagen later weer op de school zijn blijkt alles werkend aanwezig! Er is dan ook plotseling een nieuwe directeur, Emmanual Kihwele, die ook de Engelse lessen zal verzorgen want hij is de enige op school die dat kan. Hij blijft vooralsnog gewoon in Makambako wonen en komt dagelijks op de fiets naar school. We hebben ook gevraagd aan welke leermiddelen de school behoefte heeft en het blijkt dat leerboeken met stip op nummer één staan. Van de overheid krijgt de school per leerling per jaar een bedrag van € 13,- en daar kun je amper 5 boeken van kopen. Voor de 4 belangrijkste vakken heb je, voor alle kinderen van de school, 860 boeken nodig en er zijn er maar 80. Voor de overige vakken zijn nog eens ruim 1000 boeken nodig. Dat gaat dus heel erg lang duren voordat iedereen voor elk vak een boek heeft. Voor sommige vakken heeft nu alleen de leraar nog maar een boek. Daarom gaan we kijken of we daar misschien ook een beetje bij kunnen helpen. In de boekwinkel van Njombe bestellen we een paar dagen later bijna 130 boeken, zodat de kinderen van de 1e klas en van de examenklassen 4 en 7,  voor de vier belangrijkste vakken een boek kunnen krijgen; dat wil zeggen ze moeten dan wel met z’n drieën samen met één boek doen! Terug in Nederland, gaan we proberen fondsen te werven om volgend jaar nog meer boeken te kunnen kopen.

De kindergarten (kleuterschool) is bijna klaar; er moet alleen nog geschilderd worden en als straks de meubeltjes er zijn kan ook dat gebouw in gebruik worden genomen. Tot zo lang is het schooltje gehuisvest in een kerkgebouwtje vlakbij. In een paar andere dorpen is een project gestart om kleuters op een speelse manier de eerste beginselen van taal bij te brengen en Ans is een dagje mee geweest met Dinie, de Interim program Manager van SHIPO die dat project heeft opgezet. In eigen beheer worden daarvoor bij SHIPO puzzeltjes en memoblokjes ontwikkeld. Op meer dan 10.000 plankjes zijn figuurtjes , cijfers en letters getekend en geschilderd en activiteitengroepjes in een paar dorpen hebben het figuurzaagwerk voor de legpuzzels gedaan. Uiteindelijk moet er voor 15 scholen, waaronder natuurlijk ook de Christaan Stiemer Kindergarten, een complete set worden verzorgd. Speciaal daarvoor opgeleide vrijwilligers gaan er vervolgens mee aan de slag: op elke school 2 moeders uit het dorp. Ans is met Dinie in de dorpen Ihalula en Nole wezen kijken naar de eerste resultaten. Het is heel leuk om te zien hoe de kleuters spelenderwijs het verschil leren tussen een 6 en een 9 en hoeveel stippen er dan bij zo’n cijfer horen.

Een ander project is de opleiding van schoenmakers. In Uwemba bezoeken we op 3 november een schoenmaker die in zijn bedrijfje jongens het vak leert. En niet alleen maar het repareren, maar het complete ambacht: ontwerpen, patroontekenen, leer snijden en er dan ook nog eens schoenen van naaien! We spraken 2 leerlingen die net terug waren van hun vakexamen in de stad en aan de werkstukken (een paar schitterende leren schoenen) was duidelijk te zien dat ze hun diploma terecht hebben gekregen. De schoenmaker is heel erg blij met de zware industrienaaimachine die hij via Karibu-Tanzania van het Kennemer College in Beverwijk heeft gekregen. De andere twee machines die uit Duitsland kwamen, waren helaas tijdens het transport kapot gegaan en niemand is in staat om die te herstellen.

Natuurlijk gaan we ook naar de Mundindi Secondary School, het project dat we samen met het Petrus Canisius College in Alkmaar, Heiloo en Bergen uitvoeren. Er blijken daar wat problemen met de bouwvergunning te zijn. Voor de eerste slaapvleugel had men verzuimd om die aan te vragen en toen de ambtenaar kwam kijken voor de tweede vleugel wilde hij de vergunning niet verlenen omdat het (Nederlandse) ontwerp afweek van de Tanzaniaanse standaard. De tekeningen werden vervolgens naar Dar es Salaam gestuurd voor een ministeriële goedkeuring. Dat zou járen kunnen gaan duren en daar kunnen we natuurlijk niet op wachten. We waren dus erg blij dat Vincent, een fieldworker van SHIPO , zijn invloed als Counselor van Ludewa kon aanwenden om een onderhoud bij de Districts Executive Officer in Ludewa aan te vragen. Daarvoor moeten we weliswaar ruim 150 km omrijden, maar dat was het uiteindelijk wel waard: we konden mister Mlewa overhalen om ons een brief mee te geven waarin de bouwinspecteur werd opgedragen de bouw niet verder meer te belemmeren!

Onderweg naar Amani brachten we nog even een bliksembezoek aan de Polytechnische school van Lugarawa. Daar bleek men heel content met de gereedschappen die ze uit onze container hadden gekregen. De jongens en meisjes in opleiding voor metselaar, timmerman, elektricien, naaister of metaalconstructeur, demonstreerden enthousiast dat ze goed overweg konden met de gereedschappen die door het Kennemer College uit Beverwijk en verschillende particuliere naaimachinedonoren beschikbaar waren gesteld.

Kort voor het dorp Amani passeerden we de openlucht steenbakkerij van de Mundindi Ward. Daar waren dorpsbewoners in ploegendienst bezig met het stoken van houtvuren in de tunnels onder de steentassen. Dat moeten ze 3 dagen en nachten volhouden om van de stenen echte “bak”stenen te maken, geschikt voor het bouwen van de slaapvleugels van de dormitory bij de  school. Ze moeten overigens niet al te lang meer wachten met het transport naar het bouwterrein, want het regenseizoen gaat binnenkort beginnen en dan is transport met vrachtwagens vier maanden lang onmogelijk. De “wegen” zijn hier dan echt helemaal onbegaanbaar.

In Amani zelf werd bij de school hard gewerkt aan de fundering voor de tweede slaapvleugel en samen met Amos, de metselaar van SHIPO en Vincent werden de vorderingen bekeken en aanwijzingen gegeven hoe verder te gaan. Ondertussen was één van de moeders bezig om met een voorhamer grote rotsblokken passend te maken voor de fundering. Op de school liet de directeur ons de leermiddelen zien die hij uit onze container had ontvangen: o.a. wandkaarten, een computer en biologie- en scheikundematerialen, ook weer afkomstig van het Kennemer College en van de Hogere Laboratorium Opleiding uit Nijmegen. In een van de klaslokalen volgden we een Engelse les en beantwoordden vragen van leerlingen die wel wat meer wilden weten over dat verre land waar wij vandaan kwamen.

 

De volgende dag, 8 november, was de officiële handover. De eerste slaapvleugel werd feestelijk in gebruik genomen en de leerlingen, docenten, ouders, bouwers, zangkoren en dansgroepen zetten (letterlijk) hun beste beentje voor om het feest tot een groot succes te maken. Er werd natuurlijk gedanst en gezongen. De dorpelingen die tijdens de eerste fase van dit project door de metselaars van SHIPO waren opgeleid, werden uitbundig geprezen en zij kregen allemaal een officieel getuigschrift van SHIPO.  Natuurlijk werden er door de vele hoogwaardigheidsbekleders de nodige speeches gehouden. Wij hadden voor de school naast een paar posters een mooie laptop mee waar directeur John Mtweve erg blij mee was. En de school had op haar beurt ook voor ons een cadeau: van achter een bosje kwamen plotseling een paar leerlingen met een mooie zwarte bok voor mister Tony aanzetten. Wij waren natuurlijk heel blij met dit waardevolle geschenk, maar iedereen begreep dat we het dier niet in het vliegtuig mee naar Nederland zouden mogen nemen. Men vond het dus een goed idee om onze bok als mascotte op school te huisvesten en hem om te dopen tot mister Tony II . De headmaster beloofde vervolgens dat de school goed voor het dier zou zorgen.

 

De terugweg naar Njombe voerde langs de dispensary van Miva omdat we daar wilden zien of de solarinstallatie van US Aid inmiddels misschien toch in bedrijf was, maar dat bleek toch op een misverstand te berusten: in Miva waren helemaal geen zonnepanelen van US Aid te bekennen! Kennelijk staan de panelen dus op een ander noodhospitaaltje. Miva moet het nog steeds doen met een heel klein zonnepaneeltje dat jaren geleden in opdracht van SHIPO is geïnstalleerd. De medical officer liet ons wel de rolstoel, de babyweegschaal en wat andere medische spullen uit onze container zien, ook al afkomstig van het Kennemer College.

 

Terug in Njombe hielden we een paar dagen later, op 10 november, een workshop voor de metselaars van SHIPO. Daarin werd onder andere het metselen van een ronde silo behandeld en meteen in de praktijk gebracht door het bouwen van een proefexemplaar. SHIPO is namelijk een nieuw waterproject aan het voorbereiden. Er zijn gebieden in het district waar het grondwater erg diep en onder een keiharde rotslaag zit. Daar komen de boormeesters met handboren onmogelijk doorheen en dus kunnen er geen touwpompen worden geïnstalleerd. Het regent daar wel voldoende, maar dat water valt allemaal in het regenseizoen en de rest van het jaar komt er geen druppel meer uit de lucht. Het Water Harvesting System van SHIPO is er op gericht om dat water op te slaan in gemetselde silo’s en te bewaren voor de droge periode. Een systeem bij een middelbare school, waarbij het regenwater van de daken via goten naar de silo wordt geleid, gaat ongeveer € 16.000 kosten. Nu allee nog een donor zien te vinden!

Op 21 november gaan we nog een keertje naar Malombwe om te zien of de kleuterschool nu echt klaar is. dat blijkt inderdaad het geval en de leerlingen van de eerste klas brengen ons er in optocht heen. Er wordt nog wel aan de terreinafwerking gewerkt en ook is men nog bezig met de plaatsing van een paar speeltoestellen voor de kleuters. Maar alles lijkt toch nog voor de vakantie klaar te komen zodat de kleuters op 2 januari, als het nieuwe schooljaar begint, terecht kunnen!

 

22 november: net als in maart gaan we weer even kijken of er in Mfereke bij de Polytechnische school al vorderingen zijn gemaakt. Niet dus. Alles staat er nog precies zo bij als vorige keer. De informatica opleiding functioneert nog steeds, maar verder zijn er geen vakleerkrachten gevonden en dus ook nog geen leerlingen aangenomen. Het bisdom heeft nu een overeenkomst gesloten met een Italiaanse NGO die samen met een NGO uit Paraguay gaat proberen de school echt leven in te blazen.

 

Op 1 december sturen we de eindrapportage van het project “Primary School Malombwe” samen met alle bonnen en facturen op naar de NCDO met het verzoek om uitbetaling van de laatste termijn van de subsidie. En drie weken later ontvingen we inderdaad de slotuitkering!

 

Wilde Ganzen
Rotary Clubs
Eriks
Genap
Online Stempels
YouBeDo
Keer op keer
Dutch Design Office
PCC Alkmaar
ncdo
Kroon Olie